Artykuły MENA Monitor
Kryzys humanitarny w Jemenie

Kryzys humanitarny w Jemenie

Od ponad dziesięciu lat Republika Jemeńska jest rozdzierana przez liczne konflikty zbrojne, których stronami są wewnętrzne grupy bojowników i obce państwa. Starcia doprowadziły do osłabienia centralnych rządów w Jemenie oraz podzieliły kraj na różne lokalne ośrodki władzy.

Pyrrusowe zwycięstwo Izraela

Pyrrusowe zwycięstwo Izraela

W ostatnich miesiącach doszło do protestów ludności muzułmańskiej, które momentalnie przybrały żywiołowy, nacechowany agresją i przemocą charakter. Arabowie starli się z siłami porządkowymi, doszło do pojedynczych przypadków przemocy wobec ludności żydowskiej. Z drugiej strony zorganizowano marsz żydowskich nacjonalistów w Jerozolimie, którzy zaatakowali kontrmanifestantów. Starcia z czasem przybrały masowy charakter, młodzież arabska starła się z policją, w wyniku czego rannych zostało kilkudziesięciu funkcjonariuszy oraz kilkaset młodych osób.

Liban. Blednąca perła Bliskiego Wschodu

Liban. Blednąca perła Bliskiego Wschodu

Od 2019 roku Liban pogrążony jest w kryzysie gospodarczym i politycznym. Bank Światowy w raporcie Lebanon Economic Monitor (LEM) opublikowanym 1 czerwca br. umieścił kryzys libański w pierwszej dziesiątce najpoważniejszych światowych zapaści od połowy XIX wieku.

Dżibuti. Konflikt na tle etnicznym hamuje rozwój państwa

Dżibuti. Konflikt na tle etnicznym hamuje rozwój państwa

Napięcia pomiędzy plemionami Afar i Issa sięgają dziesięcioleci. Issa, wspierana przez władzę Somalii pragnie być częścią Strefy Sitti, będącej regionem Somalii. W 2014 r. w Awash doszło do spotkania z ówczesnym prezydentem Somalii podczas którego podpisano dokument uznający trzy kebelie (regiony administracyjne) za specjalne obszary w granicach regionu Afar . Umowa została jednak zakwestionowana przez przywódcę Issy, co doprowadziło do wznowienia konfliktu i zażądania przynależności do strefy Sitti w regionie Somalii w 2018 r.

Syria. Brak perspektyw na zakończenie wojny domowej

Syria. Brak perspektyw na zakończenie wojny domowej

Trwająca wojna w Syrii nie przypomina rewolucji, która miała miejsce 10 lat temu. Poszczególne części terytorium kraju kontrolowane są przez siły zbrojne Rosji, Turcji, USA, Irańskich Strażników Rewolucji, dżihadystów oraz afgańskich, pakistańskich, libańskich i irackich najemników. Porozumienie pomiędzy prezydentem Baszarem al-Asadem, a jego przeciwnikami wydaje się niemożliwe do osiągnięcia. W perspektywie kolejnych kilku lat wojna będzie trwać, a cenę za działania obcych wojsk w kraju ponoszą Syryjczycy.

Liban. Kryzys gospodarczy

Liban. Kryzys gospodarczy

W okresie od stycznia 2020 roku do kwietnia 2021 roku w Libanie ceny podstawowych towarów wzrosły o 350%, a w ujęciu dwuletnim wzrost cen wyniósł 700%. Wartość PKB zmniejszyła się o ok. 40% z 55 mld USD w 2018 roku do 33 mld USD w 2020 roku. Premier Hassan Diab 6 lipca br. zwrócił się do społeczności międzynarodowej oraz ONZ z apelem o pomoc i nie dopuszczenie do katastrofy humanitarnej i zapaści gospodarki kraju.

Wzmożona aktywność Talibów w Afganistanie

Wzmożona aktywność Talibów w Afganistanie

Talibscy bojownicy przejęli kontrolę nad kluczowym dystryktem w zachodnim Afganistanie, który obejmuje ważne przejście graniczne z Iranem; w ostatnim czasie grupa ta ponosi znaczące zwycięstwa w kluczowych miejscach w kraju. W ostatnim tygodniu Talibowie opanowali obszary graniczące z pięcioma krajami – Iranem, Tadżykistanem, Turkmenistanem, Chinami i Pakistanem. Zagraniczne wojska kończą swoją 20-letnią interwencję, a sytuacja w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego kraju nieustannie się pogarsza.

Irańscy Pryncypialiści

Irańscy Pryncypialiści

Irańscy Pryncypialiści są stronnictwem bardzo niejednorodnym. Podział na radykałów i pragmatyków jest nader ogólny. Wewnątrz każdego z ww. obozów mieszczą się partie i grupy o sprzecznych interesach, rywalizujące o wpływy i środki. Coraz wyraźniej zaznacza się też rozdźwięk między nimi. Dotyczy to zwłaszcza coraz bardziej klerykalizującego się obozu radykałów. Powtarzane regularnie próby zjednoczenia przed wyborami zawsze kończyły się niepowodzeniem. Nigdy też nie udawało im się w pełni zjednoczyć wokół jednego kandydata na prezydenta.

Irańskie partie, stronnictwa i podziały

Irańskie partie, stronnictwa i podziały

Porewolucyjne partie polityczne początkowo powstawały na bazie ugrupowań walczących z monarchią. Ich członkowie i założyciele niejednokrotnie mieli za sobą pobyty w cesarskich więzieniach, bywali ofiarami policji politycznej SAVAK itp. Obecnie partie to bardziej elitarne organizacje z ograniczoną liczbą członków i chwiejną grupą sympatyków. Koalicje partyjne do tej pory były efemeryczne i tworzone doraźnie na potrzeby konkretnych wyborów. W irańskiej rzeczywistości politycznej punktem odniesienia nie są partie, lecz konkretne osobistości i ugrupowania tworzone z ich udziałem

Niuanse irańskiej polityki

Niuanse irańskiej polityki

Opisując irańską politykę, nie sposób pominąć jednego z jej najbardziej kontrowersyjnych elementów, jakim jest Rada Strażników. 12-osobowa Rada jest zespołem prawników – połowa jego członków to duchowni specjalizujący się oczywiście w prawie religijnym, mianowani przez rahbara. Druga połowa to specjaliści od prawa „świeckiego”, nominowani przez Najwyższą Radę Sądownictwa i powoływani przez madżles.

Irańska scena polityczna

Irańska scena polityczna

Iran, z powodu swojej kluczowej pozycji na Bliskim Wschodzie, konflikcie z USA i Izraelem oraz ciągłych emocji podsycanych jego agresywną retoryką, są częstym tematem analiz oraz wydań wiadomości. Niestety, w tym wypadku ilość nie idzie w parze z jakością. Znaczna część medialnej dyskusji na temat Iranu jest zdominowana przez „twitterowe” dziennikarstwo i notki agencyjne.

W Jerozolimie bez zmian

W Jerozolimie bez zmian

W ostatnim czasie światowe media obiegły relacje z kolejnej eskalacji napięć pomiędzy Izraelem a Palestyńczykami. Jeden z najdłuższych i najbardziej skomplikowanych wciąż trwających konfliktów ponownie dał o sobie znać opinii publicznej. Od 10 maja ze strefy Gazy wystrzelono już tysiące rakiet w kierunku m.in. Tel Awiwu. Izrael natychmiastowo odpowiedział na palestyński ostrzał rakietowy. W wyniku starć śmierć poniosły już setki cywilów. Jakie czynniki doprowadziły do ponownej eskalacji konfliktu?

„Porozumienie Abrahama” i symboliczny koniec epoki

„Porozumienie Abrahama” i symboliczny koniec epoki

W czwartek 13 sierpnia 2020 roku świat obiegła wiadomość o porozumieniu na linii Izrael-Zjednoczone Emiraty Arabskie. Wydarzenie to zostało nazwane „Porozumieniem Abrahama” i chociaż nie jest to pierwszy raz, kiedy Izrael nawiązuje oficjalne stosunki dyplomatyczne z krajem arabskim, i tak możemy mówić o swego rodzaju przełomie.

Top