Data: 20 czerwca 2022

Stany Zjednoczone potwierdzają silny sojusz strategiczny z Nową Zelandią

Prezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden gościł 31 maja 2022 w Białym Domu premier Nowej Zelandii Jacindę Ardern. Celem spotkania polityków było potwierdzenie silnego partnerstwa pomiędzy oboma krajami oraz wypracowanie wspólnej reakcji w odpowiedzi na pakt Wysp Salomona z Chińską Republiką Ludową.

ŹRÓDŁO: Twitter

Premier Nowej Zelandii gościła w stolicy Stanów Zjednoczonych pośród rosnących wątpliwości względem profilu bezpieczeństwa na południowym Pacyfiku. Chodzi o umowę nawiązaną pomiędzy Wyspami Salomona a Chińską Republiką Ludową, która stwarza potencjalne zagrożenie zwiększenia obecności militarnej chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej w regionie. W czasie spotkania, liderzy potwierdzili mocne więzi, które łączą oba państwa. Wynikają one m.in. z Deklaracji z Wellington (2010), która wskazała nowy rozdział w bliższych stosunkach USA i Nowej Zelandii. Umowa ta ustanowiła ramy strategicznego partnerstwa w celu kształtowania przyszłej praktycznej współpracy i dialogu politycznego. Została podpisana 5 listopada 2010 r. przez ówczesną sekretarz stanu USA Hillary Clinton i ministra spraw zagranicznych Nowej Zelandii Murraya McCully’ego.

Jak wskazuje komunikat na stronie Białego Domu, zarówno Ardern, jak i Biden wskazali kilka kluczowych zagadnień, które stanowić będą trwałe elementy współpracy obu państw. [1]

I. Architektura regionalna i bezpieczeństwo

Pomimo globalnego wydźwięku partnerstwa Stanów Zjednoczonych i Nowej Zelandii, relacje obu państw skupiać się mają głównie na współpracy w regionie Indo-Pacyfiku. Realizacja tego postulatu jest bezpośrednim wdrożeniem w życie założeń Strategii Indo-Pacyfiku administracji Joe Bidena. Jednym z planów USA w regionie jest wsparcie budowy suwerennych i prosperujących państw, które swoje zasady opierać będą na porządku międzynarodowym. W tym celu oba państwa wspierają inicjatywę Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN).

II. Dobrobyt na Indo-Pacyfiku

Stany Zjednoczone i Nowa Zelandia zamierzają wzmocnić współpracę w celu promowania wzrostu obu gospodarek z korzyścią dla wszystkich ich obywateli oraz zbadanie, w jaki sposób bilateralne porozumienia mogą rozszerzyć handel i inwestycje w celu wzmocnienia bezpieczeństwa łańcuchów dostaw i odporności gospodarczej. W tym celu Stany Zjednoczone i Nowa Zelandia wznowią coroczne dyskusje dotyczące ramowej umowy handlowej i inwestycyjnej (TIFA).

W imię realizacji powyższych celów, oba państwa deklarują też pełną współpracę w ramach ogłoszonych przez Joe Bidena, podczas niedawnego szczytu QUAD w Tokio, Indyjsko-Pacyficznych Ram Gospodarczych dla Dobrobytu (IPEF). Zarówno prezydent USA, jak i premier Nowej Zelandii pokreślili także znaczenie Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku (APEC).

III. Wyzwania XXI wieku

W tym punkcie wymienionym w oficjalnej notce Białego Domu przeczytać można o zacieśnieniu współpracy w ramach walki z ociepleniem klimatu oraz zarządzaniu przestrzenią oceaniczną przez morskie demokracje regionu Indo-Pacyfiku. Prezydent Biden i premier Ardern zobowiązali się również w zakresie zakończenia ostrej fazy pandemii COVID-19, jednocześnie pracując nad zapobieganiem, wykrywaniem, przygotowywaniem się i reagowaniem na przyszłe globalne sytuacje kryzysowe i zagrożenia pandemiczne dotyczące zdrowia.

Spotkanie Bidena z Ardern jest kontynuacją serii działań zmierzających do wzmocnienia pozycji Stanów Zjednoczonych oraz ich sojuszników w regionie Indo-Pacyfiku. Było ono zwieńczeniem majowego planu, który obejmował waszyngtoński szczyt z udziałem przywódców Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN); sojuszniczą wizytę Bidena w Korei Południowej i Japonii; oraz szczyt w Tokio wśród przywódców państw zrzeszonych w formacie QUAD.

Wszystkie wymienione przedsięwzięcia są bezpośrednią odpowiedzią na rosnące dążenia terytorialne Chińskiej Republiki Ludowej w regionie. Odkąd w 2013 roku władzę w Pekinie objął Xi Jinping, znacząco wzrosło zaangażowanie Chin w zakresie roszczeń oraz zagrożeń wobec państw znajdujących się w regionie Indo-Pacyfiku. Xi w ten sposób prowadzi politykę tzw. „chińskiego snu”, której głównym celem jest maksymalna ekspansja. Nowa Zelandia również wyraziła obawy dotyczące chińskiej obecności w regionie Indo-Pacyfiku po zawarciu przez Pekin umowy bezpieczeństwa z Wyspami Salomona.

Przez 80 lat trwania relacji dyplomatycznych pomiędzy USA i Nową Zelandią, stosunki bilateralne przynosiły wymierne korzyści ich obywatelom. Obecne czasy wymagają jednak podjęcia bardziej zdecydowanych kroków w celu zapewnienia bezpieczeństwa i suwerenności państw zlokalizowanych w obszarze Indo-Pacyfiku. Jacinda Ardern wyjechała z Waszyngtonu z silnym zapewnieniem Joe Bidena, które streścić można w brzmieniu słów wyrytych na tablicy pamiątkowej Korpusu Piechoty Morskiej w Wellington w Nowej Zelandii: „Jeśli kiedykolwiek potrzebujesz przyjaciela, masz go.”

[1] https://www.whitehouse.gov/briefing-room/statements-releases/2022/05/31/united-states-aotearoa-new-zealand-joint-statement/

Jan Hernik – Absolwent Ośrodka Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizuje się w teorii wpływu religii, rasy i pochodzenia etnicznego na wybór polityczny w amerykańskich wyborach prezydenckich. Jego zainteresowania badawcze obejmują także aktywność USA w regionie Indo-Pacyfiku.

Wesprzyj nas

Jeżeli przygotowane przez zespół Warsaw Institute treści są dla Państwa przydatne, prosimy o wsparcie naszej działalności. Darowizny od osób prywatnych są niezbędne dla kontynuacji naszej misji.

Wspieram

Wszystkie teksty (bez zdjęć) publikowane przez Fundacje Warsaw Institute mogą być rozpowszechniane pod warunkiem podania ich źródła.

TAGS: energetyka, Inicjatywa Trójmorza, energia elektryczna, sieć powiązań, Unia Europejska 

Powiązane wpisy
Top